Το Μήνυμα του Περιφεριακού Εφόρου για την Συνέλευσή μας

Κάτι για να σκεφτείς….

Καθισμένος σε ένα διάδρομο του Αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης και περιμένοντας το αεροπλάνο για το επόμενο ταξίδι μου στην Μόσχα η σκέψη μου ταξιδεύει μαζί σας αυτή την ώρα. Ένας θεός ξέρει πόσο θα ήθελα να είμαι στην παρέα σας σήμερα, να δω πάλι φίλους καλούς και να περάσω λίγες στιγμές μαζί σας… βλέπετε η ζωή μας φέρνει τα πράγματα με τέτοιο τρόπο που καμιά φορά δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό που θέλουμε… παρ’ όλα αυτά θα προσπαθήσω έστω και από μακριά να επικοινωνήσω μαζί σας και να μοιραστώ κάποιες σκέψεις…

Όπως ξέρετε η ίδρυση της Ένωσης Παλαιών Προσκόπων Ηρακλείου ήταν ένας διακαείς μας πόθος και θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο και το Δ.Σ. για την βοήθεια και τις προσπάθειες τους.  

Ήταν διακαείς πόθος γιατί θέλαμε εσείς οι Παλαιοί να γνωρίσετε τι κάνουμε σήμερα εμείς οι ενεργοί, να δείτε, να νιώσετε, να καταλάβετε και να αισθανθείτε πόσο έχει αλλάξει ο Προσκοπισμός  από τότε μέχρι σήμερα, πόσο διαφορετικά γίνονται πλέον τα πράγματα, πόσο πραγματικά σημαντικό και σπουδαίο παιδαγωγικό έργο παράγετε στα τμήματα μας, πόσο μακριά από πρακτικές και λογικές του παρελθόντος βρισκόμαστε…

Ήξερα από την πρώτη στιγμή ότι για να επιτευχθεί αυτό θα έπρεπε εσείς οι Παλαιοί να δείτε με τα μάτια σας, να νιώσετε με την ψυχή σας, να ζήσετε και να βιώσετε…  Και αυτό όχι για κανένα άλλο λόγο παρά μόνο για να είστε κοντά μας, να είμαστε μια μεγάλη και δυνατή οικογένεια, μια πραγματικά Προσκοπική οικογένεια, γιατί οι Πρόσκοποι του Ηρακλείου είναι ο χώρος όπου όλοι έχουμε συνεισφέρει με τις όποιες δυνάμεις διαθέτουμε μικρές ή μεγάλες, είναι χώρος που ανήκει δικαιωματικά σε όλους μας, αλλά και για έναν ακόμα λόγο, για να σας κάνουμε να αισθανθείτε περήφανοι για την δουλειά που συντελείται σήμερα στους Προσκόπους του Ηρακλείου και να σας διαβεβαιώσουμε πως ότι μας παραδώσατε το φυλάξαμε  με αγάπη , το σεβαστήκαμε, το καλλιεργήσαμε, το μεγαλώσαμε… γιατί ο Προσκοπισμός  είναι ένας πραγματικά υγιείς χώρος για να μεγαλώνουν τα παιδιά μας, ένας πραγματικά υγιείς χώρος και για εμάς τους ίδιους τόσο προσωπικά σαν άτομα όσο και σαν μονάδες της κοινωνίας στην οποία ζούμε.

Είναι ο χώρος που μας προτρέπει  να κάνουμε ότι μπορούμε και ακόμα παραπάνω, να γινόμαστε καλύτεροι, να κάνουμε την προσωπική μας υπέρβαση, μόνο έτσι θα γίνουμε εμείς καλύτεροι, μόνο έτσι θα βοηθήσουμε πραγματικά στην ανατροφή των παιδιών μας, μόνο  έτσι θα αφήσουμε  αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο από ότι τον βρήκαμε…

Αγαπητοί Παλαιοί Πρόσκοποι,

Για εμάς τους ενεργούς είναι πραγματικά πολύ σημαντικό σήμερα που υπάρχουν τόσα προβλήματα να νοιώθουμε ότι οι Παλαιοί αδελφοί μας είναι κοντά μας, μας σκέφτονται, μας υπολογίζουν, μας νοιώθουν…  Όχι δεν ζητάμε χρήματα ούτε και κάποια χάρη.. μια καλή κουβέντα ένα ζεστό χαμόγελο φτάνει και περισσεύει να μας γεμίσει δύναμη για να συνεχίσουμε το πραγματικά δύσκολο έργο μας το οποίο σήμερα είναι περισσότερο δύσκολο από ποτέ αλλά ίσως και περισσότερο σημαντικό για τα παιδιά της πόλης μας από ποτέ…

Πιστεύω ότι κάθε ένα παιδί που κερδίζουμε στην παρέα μας είναι μια σπουδαία νίκη του καλού… έστω και ένα παιδί να ωφεληθεί από το Προσκοπικό σύστημα αγωγής είναι πραγματικά μια σπουδαία προσφορά… έστω και ένα παιδί να ωφεληθεί αξίζει ο κόπος…

Μια πολύ όμορφη ιστορία μας λέει ότι κάποτε σε μια αμμουδερή παραλία, με έντονη παλίρροια που σε λίγες στιγμές το νερό πλημμύριζε την ακτή και το ίδιο γρήγορα αποτραβιόταν, αφήνοντας διάφορα υλικά πίσω του, ήταν γεμάτη με αστερίες. Κίτρινους, σαν το χρυσάφι, μεγάλους, μικρούς, που κινιόντουσαν με αργές κινήσεις περιμένοντας το θάνατο, έξω από το νερό με αυτή τη ζέστη. Ένας ηλικιωμένος, στη μέση της παραλίας, έπαιρνε τους αστερίες και έναν-έναν τους έριχνε πίσω στη θάλασσα. Για ώρα τον χάζευα και μου φάνηκε ότι η πράξη του αυτή ήταν κουτή. «Τι τους πετάς πίσω γέρο» του είπα. «Είναι εκατοντάδες. Ότι και να κάνεις δεν θα τους σώσεις. Δεν κάνεις καμιά διαφορά».  Και αυτός, πετώντας ακόμη ένα αστερία πίσω, μου απάντησε …..    «Γι αυτόν εδώ… ΚΑΝΩ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ…»

Με την ευκαιρία αυτή λοιπόν σας προ(σ)καλώ όλους να κάνουμε την διαφορά…. ΑΞΙΖΕΙ Ο ΚΟΠΟΣ…

Καλή Αντάμωση
Μανώλης Απλαδενάκης
Περιφερειακός Έφορος Προσκόπων Ηρακλείου

Φεβρουάριος 2011
    
[frontpage_news widget=”604″ name=”Τα τελευταία μας νέα…”]